بيوگاز بعنوان يك حامل انرژي

در سالهاي اخير روند رو به رشد مصرف انرژي ، پديده بحران انرژي را در جهان بوجود آورده است . مصرف روز افزون انرژي حاصل از سوختهاي فسيلي اگر چه رشد سريع اقتصادي جوامع مختلف را بهمراه داشته است اما بواسطه انتشار آلايندهها ي حاصل از احتراق سوختهاي فسيلي و افزايش دي اكسيد كربن در اتمسفر و پيامدهاي ناشي از آن ، جهان را با تغييرات تهديد آميزي روبرو ساخته است

 در سالهاي اخير روند رو به رشد مصرف انرژي ، پديده بحران انرژي را در جهان بوجود آورده است . مصرف روز افزون انرژي حاصل از سوختهاي فسيلي اگر چه رشد سريع اقتصادي جوامع مختلف را بهمراه داشته است اما بواسطه انتشار آلايندهها ي حاصل از احتراق سوختهاي فسيلي و افزايش دي اكسيد كربن در اتمسفر و پيامدهاي ناشي از آن ، جهان را با تغييرات تهديد آميزي روبرو ساخته است ؛ از ديگرسوي محدوديت منابع فسيلي ، غيرقابل تجديدپذير بودن اين منابع و پيش بيني افزايش قيمتها موجب گرديده است تا سياست گذاران و برنامه ريزان بخش انرژي با انجام مطالعات ساختاري، تغيير حاملهاي انرژي و حركت بسوي سوختهاي پاك را در رئوس برنام ه هاي كاري خود قرار دهند و يكي از اين گزينه ها، استفاده از انرژي حاصل از منابع زيست توده مي باشد. در حال حاضر بيوگاز بعنوان يكي از منابع عمده تأمين انرژي در دنيا مطرح است و اين گاز را هم بطور مستقيم در تأمين انرژي حرارتي و روشنايي و هم بعنوان يك گزينه مناسب براي استفاده در مولدهاي احتراق داخلي ، ميكروتوربينها، پيل هاي سوختي و ... جهت توليد برق مورد استفاده قرار مي دهند. در كشورمان ايران نيز تحقيقات گسترد ه اي در زمينه كاربرد بيوگاز در حال انجام است؛ لذا استفاده از بيوگاز چشم انداز بسيار روشني را در آينده براي بخش انرژي كشور ترسيم م ي نمايد. در اين مقاله سعي شده است تا ضمن بررسي جايگاه اين منبع انرژي زيستي در تأمين انرژي مورد نياز، اهميت كاربرد آن مورد بررسي قرار گيرد.